Stalowa taśma walcowana na zimno

Technicy grupy SMG GROUP posiadają kompletną i sprawdzoną technologię walcowania na zimno, co pozwala im samodzielnie projektować małe i średnie linie produkcyjne do walcowania na zimno oraz zapewniać długotrwałe działanie maszyn walcowniczych o wysokiej wydajności.

Walcowanie na zimno zwykle odbywa się metodą walcowania wzdłużnego. Proces produkcji obejmuje zazwyczaj przygotowanie surowca, kwasowanie, walcowanie, odtłuszczanie, odpalanie (obróbka cieplna) oraz obróbkę końcową. Walcowanie na zimno opiera się na produkcie walcowanym na gorąco; przed walcowaniem surowiec musi zostać poddany usuwaniu fosforu, aby zapewnić czystość powierzchni wyrobu. Walcowanie jest głównym procesem deformacji materiału. Celem odtłuszczania jest usunięcie smarów i olejów przylegających do walcowanych profili podczas walcowania, by nie zanieczyściły powierzchni stali podczas odpalania, a w przypadku stali nierdzewnej także by zapobiec zwiększeniu zawartości węgla. Odpalanie obejmuje odpalanie pośrednie i obróbkę cieplną wyrobu; odpalanie pośrednie polega na eliminacji twardości plastycznej powstałej podczas deformacji na zimno poprzez rekryształizację, co umożliwia odzyskanie plastyczności materiału i zmniejszenie jego oporu do deformacji. Obróbka cieplna wyrobu ma za zadanie nie tylko likwidację twardości poprzez rekryształizację, ale także uzyskanie wymaganej struktury mikrostrukturalnej (np. różnych struktur krystalicznych) oraz właściwości użytkowych wyrobu (takich jak głębokie wyciskanie czy właściwości elektromagnetyczne), zgodnie z jego specyfikacją techniczną. Obróbka końcowa obejmuje kontrolę, cięcie, prostowanie (wygładzanie), nadruk, sortowanie i pakowanie. Wyroby walcowane na zimno podlegają bardzo wysokim wymogom dotyczącym opakowania, aby zapobiec zarysowaniom powierzchni podczas transportu.

Ponieważ blacha na zimno powstaje z blachy na gorąco po procesie walcowania na zimno, a dodatkowo podczas walcowania na zimno wykonuje się pewne operacje obróbki powierzchniowej, blacha na zimno charakteryzuje się lepszą jakością powierzchni (np. mniejszą szorstkością) niż blacha na gorąco. Dlatego, gdy istnieją wysokie wymagania dotyczące jakości późniejszego lakierowania lub innych pokryć, zwykle wybiera się blachę na zimno. Z kolei blacha na gorąco dzieli się na blachę kwasowaną i niekwasowaną: blacha kwasowana po kwasowaniu nabiera typowego metalicznego koloru, jednak ponieważ nie została poddana walcowaniu na zimno, jej powierzchnia nie osiąga takiej gładkości jak u blachy na zimno; natomiast blacha niekwasowana często posiada warstwę utlenioną, która daje ciemny, czarny odcień, lub warstwę tlenku żelaza, zwany potocznie „spaloną” – co może być widoczne zwłaszcza w niewłaściwych warunkach przechowywania, gdy na powierzchni pojawia się rdza.